jako kierownik produkcji pomocniczej w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Opocznie (1968–1971), był galwanizerem w Zakładzie Powłok Ochronnych Usługowej Spółdzielni Pracy w Legionowie (1972–1975), prowadził sklep spożywczy w Konstancinie-Jeziornie (1976–1989).
Wskutek szykan SB nie otrzymał emerytury, także po roku 1989.
W ostatnich latach życia mieszkał w Konstancinie Jeziornie, tam zmarł 17 listopada 2003 roku. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie – kw. D18 rz. PO1 gr. 8.
Awanse plutonowy podchorąży – sierpień 1939 roku podporucznik – ze starszeństwem z dniem 14 marca 1943 roku porucznik –
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Życie rodzinne Był synem Antoniego, przemysłowca, i Zofii z domu Szczepankiewicz. Był dwukrotnie żonaty. W 1943 roku ożenił się z Zinajdą z domu Mamcziwicz (1° voto Truszkowską, 1909–1996). Mieli dwóch synów: Jerzego (ur. w 1948 roku) i Krzysztofa (ur. w 1949 roku). Drugą żoną Zabierka była Grażyna Waniek (ur. w 1946 roku), z którą miał troje dzieci: Artura (ur. w 1969 roku), Katarzynę (ur. w 1973 roku) i Emilię Zofię (ur.