Lophelia pertusa), które mogą się osiedlać na utworach skalnych powstałych w wyniku aktywności organizmów ze wcześniejszych stadiów sukcesji
Porównanie do innych głębokowodnych zespołów Zespoły zimnych wysięków i kominów hydrotermalnych są do siebie podobne w tym sensie, że nie zależą od fotosyntezy i bazują na produkcji pierwotnej, której źródłem są chemosyntetyzujące mikroorganizmy. Obydwa typy siedlisk charakteryzują się obecnością zredukowanych związków chemicznych, miejscową hypoksją lub anoksją, wysoką liczebnością i aktywnością bakterii. Obydwa cechuje wysoka produktywność, w obydwu występują epizody wzmożonej produkcji biomasy, obydwa cechują się stosunkowo niskim zróżnicowaniem biologicznym. W porównaniu jednak do kominów hydrotermalnych, które cechuje wysoka (miejscowo) temperatura wody (nawet do kilkuset stopni Celsjusza), gwałtowne zmiany parametrów fizycznych i chemicznych (pH, temperatury, stężenia rozpuszczonych substancji mineralnych i tlenu) oraz stosunkowo krótki czas trwania, zimne wysięki są siedliskiem o znacznie niższych temperaturach, zbliżonych do otaczającej wody morskiej, i, co najważniejsze, bardziej stabilnym, bez gwałtownych zmian nasilenia emisji gazu, ropy, solanki, oraz ze względnie stałymi parametrami fizyczno-chemicznymi.