Leon Benedykt Stapf, ps. Niebieski (ur. 21 marca 1888 w Bliżynie, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – major saperów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 21 marca 1888 w Bliżynie, w ówczesnym powiecie koneckim guberni radomskiej, w rodzinie Edwarda (zm. 1928) i Antoniny z Ostaszewiczów (zm. 1918)W 1947 Maria Stapf zamieszkała w Zalesiu Górnym koło Warszawy złożyła w Sądzie Grodzkim w Warszawie wniosek o uznanie Leopolda Stapfa za zmarłego, podając jako miejsce urodzenia Bliżyn, w powiecie koneckim. Monitor Polski z 2 kwietnia 1947, s. 4.. Był starszym bratem Józefa (ur. 1895), majora kawalerii, kawalera Orderu Virtuti Militari. Uczęszczał do sześcioklasowej szkoły realnej Witolda Wróblewskiego w Warszawie. W 1905 jako uczeń piątej klasy wziął udział w strajku szkolnym. W połowie tego roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i czestniczył w działalności rewolucyjnej. W 1906 aresztowany przez władze carskie. W 1907 przed rozprawą w sądzie wojennym zbiegł z Warszawy do Lwowa. Znalazł zatrudnienie w lwowskiej elektrowni w charakterze rysownika technicznego. W lutym 1913 zdał egzamin dojrzałości w c. k. II Szkole Realnej we Lwowie. W tym samym roku równocześnie z pracą zarobkową rozpoczął studia w c. k.