Szkole Politechnicznej we Lwowie.
W sierpniu 1914 wstąpił do Związku Strzeleckiego we Lwowie i jako członek tej organizacji zaciągnął do Legionów Polskich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 i 4 pułku piechoty oraz kompanii technicznej. 21 listopada 1922 podpułkownik Roman Bolesław Ciborowski, były dowódca plutonu w kompanii technicznej, sporządził wniosek na odznaczenie Leona Stapfa orderem „Virtuti Militari”, w którym między innymi napisał:
Od 1 lutego do 18 lipca 1918 był uczniem klasy B Szkoły Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Saperów w Modlinie, przydzielony do XVIII batalionu saperów i wysłany na front wojny 1920. 1 marca 1920 otrzymał przeniesienie z Inspektoratu Saperów i Inżynierii do Kompanii Zapasowej Saperów Nr III w Grodnie. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika „w inżynierii i saperach, z grupy b. Legionów Polskich”. 1 czerwca 1921 służył w XVIII batalionie saperów, pozostając w ewidencji 3 pułku saperów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 118. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.