W 1923 pełnił służbę w 8 pułku saperów w Toruniu, a w następnym roku w batalionie maszynowym w Nowym Dworze Mazowieckim, jako dowódca kompanii elektrotechnicznej. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 20. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W latach 1928–1933 był oficerem Wojskowego Instytutu Badań Inżynierii w Warszawie. 1 stycznia 1933 został przeniesiony do Korpusu Kontrolerów na okres sześciu miesięcy. 1 lipca 1933 został przeniesiony z korpusu oficerów inżynierii i saperów do korpusu oficerów kontrolerów. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku i przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Po zwolnieniu z czynnej służby zamieszkał w Warszawie przy ul. Marymonckiej 5. W marcu 1937 był z powrotem w korpusie oficerów inżynierii i saperów.