Pod koniec sierpnia 1939 został powołany do służby czynnej i przydzielony do grupy fortyfikacyjnej. W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się niewoli sowieckiej. Od kwietnia 1940 przebywał w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 029/1 z 13 kwietnia 1940, pozycja 93. Między 16 a 19 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1843 – raport dzienny z 13 maja 1943. Przy jego szczątkach znaleziono: książkę oszczędnościową PKO, legitymację i Krzyż Virtuti Militari, legit. osob. MSWojsk., dwa listy, kartę pocztową, fotografię, odznaki i ordery, wizytówkę oraz baretkę.