Przyznał jednak, że „nie wszystkie kroki i procedury zostały w obozie wdrożone, co doprowadziło do poważnych konsekwencji”.
Zastępca Szefa Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela Ehud Barak obiecał, że Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Główne Dowództwo „w odpowiednim czasie za to zapłaci”, natomiast premier Icchak Szamir obarczył Syrię odpowiedzialnością za atak, mówiąc: „To oczywiste, że nie mogli tego zrobić bez wiedzy i pomocy Syryjczyków”.
Palestyńczycy Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Główne Dowództwo wziął na siebie pełną odpowiedzialność za atak, uznając go za wielki sukces. W dniu 3 grudnia 1987 roku Jasir Arafat pochwalił atak, mówiąc: „atak wykazał, że nie może być żadnych barier ani przeszkód dla partyzanta, który postanowił zostać męczennikiem”. Palestyńskie gazety na Zachodnim Brzegu umieściły opis ataku na swoich pierwszych stronach, wytłuszczając kolorowym tuszem tytuły. Palestyńczycy zaczęli śmiać się z izraelskich żołnierzy, wołając do nich „sześć do jednego”. Na ścianach domów w Gazie pojawiły się plakaty „6:1”.
W dniu 6 grudnia 1987 roku w Strefie Gazy wybuchły zamieszki, dając początek palestyńskiemu powstaniu Intifadzie. „Noc szybowców” często jest spostrzegana jako katalizator Intifady.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kirjat Szemona Kategoria:Zamachy terrorystyczne w Izraelu Kategoria:Zamachy terrorystyczne LFWP-DG Kategoria:Zamachy terrorystyczne w XX wieku Kategoria:1987 w Izraelu