Mieczysław i Maria Strzelbiccy mieli czworo dzieci: córki Stefanię Marię Salomeę (1902-1988, po mężu Skwarczyńska, teoretyk i historyk literatury, teatrolog, profesor zwyczajny), Janinę Mieczysławę Florentynę (1904-1927, absolwentka studiów filozofii, zmarła na gruźlicę) oraz synów Stanisława Józefa Franciszka (1906-1938, podporucznik 9 Pułku Strzelców Konnych, zginął podczas manewrów wojskowych w Ceranowie) i Mariana Tadeusza Józefa (1908-1940, inżynier, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej). Jego żona Maria zmarła w połowie stycznia 1908, wkrótce po urodzeniu ich syna Mariana (3 stycznia). Po tym wydarzeniu, nie będąc w stanie dalej przebywać w Kamionce, na własną prośbę został przeniesiony jako starosta do Nowego Sącza (gdzie wówczas w jako jedynym powiecie galicyjskim była opróżniona posada starosty), dokąd rodzina Strzelbickich przeprowadziła się mniej więcej pod koniec marca 1908. Po śmierci Marii Strzelbickiej dobra w Dąbrówce odziedziczyły jej dzieci jako małoletni spadkobiercy, zaś jej mąż Mieczysław został zarządcą tego majątku. W marcu 1908 pojawiły się w Sanoku pogłoski, jakoby Strzelbicki zamierzał rozparcelować ziemię pomiędzy chłopów ruskich celem uzyskania potem większej ceny ze sprzedaży całości, czemu sam zainteresowany zaprzeczył.