Partia Młodych Chin () – niewielka partia polityczna działająca w Republice Chińskiej.
Została założona w 1923 roku w Paryżu w środowisku chińskich studentów jako partia nacjonalistycznie nastawionej młodzieży opozycyjnej wobec prowadzącej ożywioną działalność Komunistycznej Partii Chin. Głównymi jej działaczami byli Zeng Qi, He Luzhi, Li Huang, Zuo Shunsheng, Chen Qitian i Yu Jiaju. Obecną nazwę przyjęła w 1929 roku. Odwoływała się do haseł Ruchu 4 Maja, głosząc zdecydowany antykomunizm oraz opowiadając się za demokratycznym system politycznym i tzw. trzecią drogą w gospodarce.
W trakcie ekspedycji północnej partia współpracowała z militarystyczną kliką Beiyang, krytykując Kuomintang za zawarcie sojuszu z komunistami. Po przejęciu w 1927 roku przez KMT władzy nad Chinami odrzuciła propozycję połączenia się ze zwycięskim ugrupowaniem i w 1928 roku została zdelegalizowana. Wskutek prześladowań zeszła do podziemia. Występowała przeciwko rządowi nankińskiemu za dążenie do wprowadzenia autorytarnej dyktatury i brak reakcji zbrojnej na incydent mukdeński w 1931 roku.