Po obu jej stronach przetrwały ślady grobli, z wyjątkiem części południowej, gdzie nie były one prawdopodobnie potrzebne, gdyż teren ten odgrodzono tamą by utworzyć zbiorniki retencyjne.
Takie rozwiązanie układu miasta miało wpływ na planowanie późniejszych miast birmańskich oraz syjamskiego miasta Sukhothai. Przykładowo, taką samą liczbę bram i ich rozmieszczenie można było znaleźć w późniejszych ważniejszych birmańskich stolicach, takich jak XI-wieczny Pagan czy XIX-wieczne Mandalaj. Układ taki zastosowano także w innych miastach współczesnych – Maingmaw i Beikthano na ziemiach Pyu oraz Danyawaddy i Wethali w Arakanie, a także w miastach wybudowanych później, jak Sukhothai, które było o ponad tysiąc lat młodsze. Pozostałości świątyń Hanlin świadczą o tym, że ich architektura miała wpływ na plany XI–XIII-wiecznych świątyń Paganu. Odkryte w Hanlin artefakty wskazują, że pismo pyu, jakim posługiwano się w tym mieście było najstarszą jego formą na ziemiach Pyu (i w całej Birmie). Oparte ono było na wcześniejszych wersjach pisma brahmi (maurjańskiej i guptyjskiej). Inskrypcje ze Śrikszetra są przykładem późniejszej wersji tego samego pisma.