Ból ostry może być jednym z objawów choroby wymagającej pilnej diagnostyki, dlatego jego ocena powinna uwzględniać także objawy towarzyszące i stan kliniczny pacjenta.
Reakcje organizmu Bodźcom szkodliwym i ostremu bólowi mogą towarzyszyć reakcje autonomicznego układu nerwowego. Odpowiedź współczulna może obejmować m.in. zmiany czynności serca, napięcia naczyń i ciśnienia tętniczego. Charakter tych reakcji zależy m.in. od rodzaju, lokalizacji, natężenia i czasu działania bodźca.
Reakcje na ból obejmują również zachowanie i emocje. Mogą prowadzić do wycofania się z działania bodźca szkodliwego, ochrony uszkodzonej części ciała oraz zmiany aktywności ograniczającej ryzyko dalszego uszkodzenia.
Ocena Ocena bólu ostrego nie powinna ograniczać się do pomiaru jego natężenia. Obejmuje również m.in. lokalizację, początek i czas trwania, charakter bólu, czynniki nasilające i łagodzące, wpływ na funkcjonowanie, możliwą przyczynę oraz czynniki psychospołeczne i choroby współistniejące.
Jeżeli pacjent jest w stanie wiarygodnie się komunikować, podstawowe znaczenie ma jego własny opis doświadczenia bólu. U osób, u których samoocena nie jest możliwa, konieczne może być wykorzystanie odpowiednich skal obserwacyjnych oraz innych informacji klinicznych.