Aktywność naukowa i zawodowa W 1910 roku w Krajowej Stacji Doświadczalnej Chemiczno-Rolniczej w Dublanach objął asystenturę u profesora Józefa Mikułowskiego-Pomorskiego i wraz z nim w 1911 roku przeszedł do Katedry Chemii Rolnej Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1912–1918 był dyrektorem Kowieńskiej Stacji Doświadczalnej Chemiczno-Rolniczej w BejsagoleW latach 1916–1918 szkoła została ewakuowana do SmoleńskaE. Lubicz-Niezawitowski, Autobiografia, „Acta Medicorum Polonorum”, 1, 2011, s. 77, przypis nr 35.. Od czerwca 1918 do marca 1920 roku był pracownikiem Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych. Jako profesor nadzwyczajny objął w kwietniu 1920 roku Katedrę Ogólnej Uprawy Roli i Roślin na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Profesorem zwyczajnym został w 1929 roku.

Był również kierownikiem sekcji młodzieżowej w składzie Rady Wojewódzkiej Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem w Poznaniu. W 1930 startował do Senatu z listy BBWRInformator Urzędowy powiatu gnieźnieńskiego, nr 88.. Należał zresztą do nielicznej w Poznaniu grupy profesorów, którzy mieli przychylny stosunek do Józefa Piłsudskiego i rządów pomajowychM. Skarżyński, Poznańskie lata Henryka Ułaszyna, „Poznańskie Studia Polonistyczne. Sekcja Językoznawcza”, T. 19 (39), z. 1, s. 212..