Organizował studium, a następnie Wydział Rolniczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie w latach 1929–1931, dokąd dojeżdżał z wykładami. Jako kierownik badań nad ziemniakami współpracował z Państwowym Instytutem Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach od 1938 roku, w czasie II wojny światowej, aż do połowy 1950 roku.
Podczas wojny pełnił na Tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich funkcję dziekana Wydziału Rolniczo-Leśnego, a po wojnie wrócił na dawne stanowisko na UP. Rozwinął badania nad wartością rolniczą odmian roślin uprawnych, a przy Katedrze utworzył specjalną pracownię odmianoznawczą, której celem było odtworzenie rejestru krajowych odmian oryginalnych roślin uprawnych.
W latach 1945–1958 był radnym oraz zastępcą przewodniczącego Komisji Oświaty Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, a w 1955 objął równolegle kierownictwo Działu Roślin Oleistych i Kukurydzy w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa. Na emeryturę przeszedł w 1960 roku, a 27 stycznia 1965 roku zmarł. Spoczywa na cmentarzu Sołackim parafii rzymskokatolickiej pw. Jana Marii VianneyaZdjęcie z grobem i podstawowe informacje. [dostęp: 11 VI 2017 r.](kwatera św. Barbary-24-8). mały|Grób prof. Zygmunta Pietruszczyńskiego na Cmentarzu parafialnym św.