Stanisław Szepetys (ur. 25 sierpnia 1879 w Telechowie, powiat piński, zm. 15 kwietnia 1933 w Toruniu) – polski inżynier kolejnictwa, działacz społeczny.
Życiorys Pochodził z Litwy, z rodziny wyznania ewangelicko-reformowanego, był synem Mariana i Marii z Majerów. Obok polskiego znał języki litewski, łotewski, niemiecki i rosyjski. Nauki pobierał na Łotwie i w Rosji (w Petersburgu), a studia ukończył w Instytucie Politechnicznym im. Aleksandra II w Kijowie z dyplomem inżyniera technologa. W czasie studiów działał w polskim środowisku akademickim, opiekując się Polską Biblioteką Techniczną Studencką w Kijowie. W latach przedwojennych i wojennych pracował w rosyjskich Południowo-Zachodnich Kolejach kolejno jako maszynista, pomocnik naczelnika parowozowni, wreszcie rewizor gospodarki wagonowej i naczelnik eksploatacji. W styczniu 1919 przeszedł do służby w Polskich Kolejach Państwowych. Dla Warszawskiej Dyrekcji Kolei Państwowych opracował plan gospodarki wagonowej, następnie powierzono mu obowiązki inspektora i rewizora ruchu w Siedlcach. W styczniu 1920 został skierowany na Pomorze i z ramienia Ministerstwa Kolei Żelaznych przejmował koleje od Niemców w Działdowie.