Od stycznia 1921 był zawodowo związany z Dyrekcją Kolei Państwowych w Gdańsku; był kierownikiem, a następnie naczelnikiem (1921–1925) Urzędu Maszynowego w Grudziądzu, a 1 czerwca 1925 objął funkcję naczelnika Oddziału Mechanicznego dyrekcji gdańskiej z siedzibą w Toruniu.

Pracę zawodową, szczególnie w latach spędzonych w Toruniu, udanie łączył z aktywnością w szeregu organizacji społecznych, przede wszystkim tych organizacji, które stawiały sobie zadania obrony suwerenności i granic młodego państwa polskiego. W kwietniu 1926 znalazł się w zarządzie pomorskiego oddziału Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, potem był prezesem struktur wojewódzkich Ligi (do 1929), wiceprezesem i przewodniczącym wydziału finansowego. Prezesował Pomorskiemu Okręgowi Związku Strzeleckiego oraz komitetowi na miasto Toruń Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Działał w Stowarzyszeniu Byłych Więźniów Politycznych (był wiceprezesem Koła Pomorskiego). Był sekretarzem toruńskiego Związku Filatelistów.

Przez ostatnie osiem lat życia mieszkał w Toruniu, najpierw przy Placu 18 Stycznia, potem przy ulicy Warszawskiej. Jego aktywności zawodowej i społecznej nie ograniczała długa, poważna choroba.