na pytanie Ojciec czy syn? odpowiedział dosł. Wsio rawno. Dawaj – otiec!. Według ujawnionych dokumentów Henryk ojciec znalazł się na liście wywozowej 052/2, która, w sprzeczności do relacji syna, dotyczyła jeńców wywiezionych dnia 27 kwietnia 1940. został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 197 (przy zwłokach zostały odnalezione dowód osobisty i dwie pocztówki).
Jego żoną była Julia Prachnicka (ur. 1892 w Odessie, jej matką była Inguszka Katarzyna Szetkar, a ojciec Mikołaj Prachnicki był Polakiem), z którą miał syna Henryka Mikołaja (ur. 28 lutego 1921 we Włocławku, zm. w październiku 1989, żonaty z Marią z domu Dziekońską). Syn Henryk, maturzysta z 1939, od lipca ochotnik ułan w 3 szwadronie liniowym 16 Pułku Ułanów, został także aresztowany przez sowietów w 1939 w okolicach rzeki Turia. Wraz z ojcem spotkali się w obozie zbiorczym w Szepetówce, a następnie byli jeńcami obozu w Kozielsku.