Śmiertelnie został wówczas postrzelony w klatkę piersiową Jair Gruner. Pozostali powrócili bezpiecznie do Migdal Eder.
Konsekwencje pierwszej bitwy thumb|290px|Żydowski konwój Palmach przedzierający się z Jerozolimy do Gusz Ecjon Atak na Gusz Ecjon okazał się wielką porażką Arabów. Siły al-Husajniego straciły około 200 zabitych i wielu rannych. Gdy później wywiad Hagany zbierał informacje, uzyskał nazwiska 100 zabitych i 104 rannych. Cyfry te były porażające, i to pomimo wysiłków Arabów do ukrycia wielkości porażki. Po przegranej Abd al-Kadir al-Husajni zrezygnował ze swoich planów zdobywania żydowskich osiedli i ponownie skoncentrował ataki na drogach. Okoliczni arabscy mieszkańcy obawiali się teraz możliwego żydowskiego odwetu. Nie ufali już Armii Świętej Wojny, którą wspierał Wielki Mufti Jerozolimy Al-Hadżdż Muhammad Amin al-Husajni. W konsekwencji oznaczało to spadek roli klanu al-Husajnów, a wzrost znaczenia Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, której oddziały zaczęły wkraczać do Palestyny. Tymczasem strona żydowska świętowała wielkie zwycięstwo. Obrońcy stracili 3 zabitych i 9 rannych. Jigael Jadin powiedział, że „był to jeden z naszych największych sukcesów, wielkie zwycięstwo.” Jigal Allon napisał, że kontratak w bitwie o Gusz Ecjon był najbardziej udanym ze wszystkich wojen.