w majątkach Krupie, Apolin oraz innych. W ich trakcie przedstawiciele Rady Narodowej zachęcali ludność wiejską i ziemiaństwo do poparcia polskiej władzy w powiecie lidzkim oraz promowali ideę utworzenia polskiego wojska w postaci Samoobrony Lidzkiej. Uczestniczyli w nich głównie: ziemiaństwo, drobna szlachta i chłopi z katolickich wsi. W rezultacie zebrań do Samoobrony Lidzkiej zgłaszali się ochotnicy, a miejscowa ludność przekazywała na jej rzecz konie i żywność. Zebrania organizowano także w miejscowościach zamieszkanych przez ludność prawosławną, Białorusinów i Litwinów. Mimo na ogół ich niechętnej postawy wobec polskiego ruchu narodowego spotkania odniosły pewien skutek. W Raduniu, przy poparciu miejscowego proboszcza deklarującego narodowość polską, wiceprezes Bergman zorganizował duży wiec skierowany do ludności litewskiej. W jego trakcie promował ideę tworzenia Samoobrony Lidzkiej i zebrał na jej rzecz pewną sumę pieniędzy. Po spotkaniu tym miał jednak miejsce incydent − niemieckie władze okupacyjne dokonały aresztowania przybyłych na wiec dwóch polskich oficerów: ppor. Jana Nienartowicza i ppor. Michała Boguckiego. Obaj byli przetrzymywani kilka dni w więzieniu w Lidzie, po czym wypuszczeni na wolność na skutek interwencji ppor.