15 lutego 1921 został awansowany do stopnia podchorążego i przydzielony wpierw do 12 pułku artylerii polowej, a następnie do 13 pułku artylerii polowej, które funkcjonowały na wschodniej granicy II Rzeczypospolitej. Po złożeniu podania, 18 października 1921 został bezterminowo urlopowany, a 12 czerwca 1922 przeniesiony do rezerwy. 8 stycznia 1924 został awansowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów artylerii ze starszeństwem z dniem 1 marca 1921 (zweryfikowany z lokatą 2; w 1923 i 1924 na liście oficerów rezerwy artylerii z lokatą 3). W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym przydzielonym do 2 pułku artylerii górskiej, stacjonującym w Przemyślu. W okresie międzywojennym jako rezerwista odbywał ćwiczenia wojskowe w 1 pułku artylerii górskiej w Stryju w 1927. 29 stycznia 1929 został przydzielony do 29 pułku artylerii polowej w garnizonie Grodno. We wrześniu 1929 odbył ćwiczenia w Szkole Strzelań Artylerii w Toruniu. W 1931 odbył kurs w Szkole Gazowej w Warszawie, po czym ćwiczenia w 29 pułku artylerii polowej. W 1934 jako podporucznik rezerwy artylerii był przydzielony do 29 pułku Artylerii lekkiej i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. 10 lipca 1935 został awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 15.