lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.
W latach 20. podjął studia na lwowskiej politechnice, które ukończył w 1925 z celującymi wynikami uzyskując tytuł inżyniera chemika. Podczas studiów działał w Bratniej Pomocy. Od sierpnia 1925 był zatrudniony w Fabryce Związków Azotowych w Królewskiej Hucie. W styczniu 1926 objął stanowisko prywatnego asystenta prof. Ignacego Mościckiego na Politechnice Warszawskiej, który od jesieni 1925 kierował na tej uczelni Katedrą Elektrochemii Technicznej. Następnie został zatrudniony w Chemicznym Instytucie Badawczym na warszawskim Żoliborzu. Będąc inżynierem tamże pod koniec 1927 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Dokonujący otwarcia tej placówki, już Prezydent RP Ignacy Mościcki jednocześnie uruchomił stworzoną przez Jakuba Zaleskiego próbną instalację do otrzymywania aluminium. Aluminium stanowiło obiekt jego pracy naukowo-badawczej. Na ten temat publikował, w tym w czasopiśmie „Przemysł Chemiczny” oraz uczestniczył i występował na zjazdach i kongresach organizowanych w dziedzinie chemii. Podjął współpracę z urzędami celniczymi, Ministerstwem Robót Publicznych, Komitetem Normalizacji Ministerstwa Przemysłu i Handlu, której przedmiotem była m.in. kwestia materiałów do budowy dróg. Wraz z Ludwikiem Wasilewskim opracował sposób uzyskania aluminium z glin krajowych. Jako następca L.