Po ukończeniu uniwersytetu pracował początkowo w ICI Research Labs (1959–1960), a następnie (od roku 1961) prowadził badania naukowe pod kierownictwem P.B. Moona w University of Birmingham, gdzie otrzymał doktorat fizyki w roku 1966. W tej samej uczelni zajmował w latach 1966–1969 stanowisko wykładowcy i 1969–1984 – starszego wykładowcy (od 1982 jako Reader in Physics), a w latach 1984–1996 – profesora fizyki.
Po przejściu w roku 1996 na emeryturę przeniósł się do University of Minnesota, dysponującego obserwatorium uniwersyteckim w pobliżu Tucson (Arizona)Znane Obserwatorium Stewarda w Tucson (zob. np. program Catalina Sky Survey) należy do University of Arizona ().. Pracował tam do roku 2005 jako Adjunct Professor w School of Physics and Astronomy.
Zakres badań W ICI Research Labs (Australia) G. Isaak zainicjował prace dotyczące rezonansowej spektroskopii Ramana (zob. też Efekt Ramana, rozpraszanie Rayleigha). W tym czasie opatentował konstrukcję spektrofotometru optycznego wysokiej rozdzielczości, umożliwiającego badania rezonansu promieniowania rozproszonego przez atomy (rozpraszanie ramanowskie).