Po II wojnie światowej, w 1945 roku sieć tramwajową przymusowo przyporządkowano spółce Koleje Elektryczne Zagłębia Śląsko-Dąbrowskiego, a w 1948 roku związkowi komunalnemu Śląsko-Dąbrowskie Linie Komunikacyjne, przekształcone w 1951 roku w Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Katowicach, które organizowały komunikację tramwajową i autobusową na terenie konurbacji katowickiej.
Jedyne nowe linie, które powstały w okresie PRL-u, to przedłużenie linii z parku T. Kościuszki do Brynowa, oddane do użytku 18 września 1947 roku, a także pętla przez ulicę św. Jana, uruchomiona 18 września 1949 roku. Na odcinku Katowice – Szopienice w latach 1950–1955 wybudowano drugi tor, a w 1962 roku zakończono przebudowę odcinka Katowice – Chorzów i oddano do użytku nową zajezdnię w Zawodziu, która przejęła funkcję zajezdni Park Kościuszki i Szopienice. Na odcinku Katowice Rondo – pętla Słoneczna wraz z pętlą w 1964 roku dobudowano drugi tor.