Wobec tego Demiurg stworzył monstrualnych rozmiarów byka. Zwierzę to miało 40 000 głów, ilość oczu, nosów, uszu, języków i łap równą ilości głów. Posiada ono też niezwykle wielkie rogi. Przebijają one ziemię, dochodząc aż do tronu Stworzyciela. Gdyby człowiek miał przemierzyć odległość pomiędzy dwiema łapami tego byka, musiałby iść przez 5 lat. Stwórca nadał zwierzęciu imię Rajjan. Nakazał mu stanąć pod skałą, by wziąć ją na rogi i podeprzeć swym grzbietem. Byk ten oddycha z niewielką częstotliwością: dwukrotnie na dobę. Jego wdech oznacza odpływ oceanu. Podobnie jego wydech powoduje z kolei przypływ. Jednakże również byk musiał na czymś stanąć.

Tak więc Stworzyciel dał mu za oparcie niewyobrażalnych rozmiarów wieloryba, któremu z kolei nadano imię Balhut. Gdyby całą wodę ziemi zgromadzić razem w jednym z nozdrzy tego stworzenia, wyglądałoby one jak ziarno gorczycy na niekończącej się pustyni. Balhut uwiązany został u Bożego tronu. Wiążący go łańcuch cechuje się grubością 7 nieb i ziem.

Kiedyś przyszedł do niego szatan, sławiąc jego ogrom. Zachęcał go do wstrząśnięcia ziemią. Wielorybowi spodobał się ten pomysł. Allah zapobiegł temu, stwarzając komara, który naprzykrza się Balhutowi i odwraca jego uwagę. Istnieje wersja, wedle której Rajjal i Balhut łykają spadającą z ziemi wodę. Gdy połkną już całą, świat dobiegnie końca. Jednak i wieloryb musiał na czymś leżeć.