Większą wersją moździerza trzonowego był Petard – 290-mm moździerz montowany na czołgach Churchill AVRE. W 1942 postanowiono na bazie Churchilla stworzyć czołg saperski, którego jednym z zadań byłoby usuwanie przeszkód, możliwie bez narażania załogi. Firma Blackera skonstruowała moździerz wystrzeliwujący granat zawierający 26 funtów materiału wybuchowego. Detonacja takiej bomby, z racji kształtu nazywanej flying dustbin (latający kubeł na śmieci), oczyszczała szerokie na 8,5 m przejście w polu minowym. Podczas prób, tuzin pocisków wybił w żelbetonowym murze o grubości 1,8 m otwór wystarczający, by mógł przezeń przejechać czołg. Broń miała niewielki zasięg (do 200 yardów) i celność, ale pozwalała niszczyć pozycje umocnione bez narażania saperów. Za zasługi i w ramach rekompensaty za poniesione wydatki, Ministerstwo Zaopatrzenia wypłaciło Blackerowi 42 tys. funtów.
Stewart Blacker był też autorem wspomnień o operacjach w Azji Centralnej On secret patrol in high Asia (1922) i współautorem książki o locie nad Himalajami: First over Everest