Podczas okupacji hitlerowskiej hitlerowcy pozwolili do maja 1940 kontynuować naukę na uczelni. Od semestru 1940/1941 prowadził tajne wykłady w ramach kierowanego przez Franciszka Staffa Liceum Rybackiego. Walczył w powstaniu warszawskim, a po jego kapitulacji opuścił miasto. Wyjechał do Bochni, a następnie do Żegociny. Po zakończeniu wojny przedostał się do Krakowa, a następnie z grupą profesorów SGGW udał się do majątku szkolnego w Skierniewicach.

W 1945 należał do grupy, która zainicjowała reaktywację Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, kierował tam Sekcją Rolną. Został w tym okresie wyznaczony przez Franciszka Staffa do organizowania restytucji mienia SGGW. Od 1946 ponownie wykładał na SGGW, kierował Instytutem Ekonomiki Rolnej, a na zlecenie senatu akademickiego pełnił funkcję dyrektora Biblioteki Głównej SGGW. Poza pracami nad zagospodarowaniem wsi na „Ziemiach Odzyskanych”, którymi kierował dr Rajmund Buławski był doradcą w Departamencie Rolnym Centralnego Urzędu Planowania. Po odmowie wstąpienia do PZPR został zatrudniony na stanowisku kierowniczym w Instytucie Ekonomii Rolnej, dodatkowo współpracował z Centralną Biblioteką Rolniczą.