Zdezerterował z frontu, przedostał się do Limanowej i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
Od 1 listopada 1918 służył w 2 pułku strzelców podhalańskich na stanowisku dowódcy 5. kompanii. 12 kwietnia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Legionów Polskich, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do Dowództwa WschódDz. Rozk. Wojsk. Nr 44 z 24 kwietnia 1919, poz. 1434.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919, poz. 1495.. Od 15 lipca 1919 był referentem wyszkolenia w 5 pułku piechoty Legionów, od 1 marca 1920 skierowany do Dowództwa Okręgu Generalnego Poznań. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Wziął udział w wojnie z bolszewikami, a w jej trakcie był dowódcą batalionu w 157 pułku piechoty, następnie od 7 września 1920 był dowódcą III batalionu w 8 pułku piechoty Legionów. Od października 1920 do kwietnia 1921 pełnił obowiązki dowódcy tego pułku. 16 września 1921 dowódca 8 pp Leg. kapitan Zygmunt Szafranowski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: