Po zniesieniu stanu wojennego Koło, z nowym opiekunem – doc. Ludwikiem Kaszowskim, wróciło do prowadzenia badań naukowych. W ciągu kilku następnych lat ilość i zakres zainteresowań sekcji kilkakrotnie się zmieniały. Większą uwagę, zwłaszcza pod koniec lat 80., położono również na działalność towarzyską (Bale Geografa, „otrzęsiny”, „opłatki”, Festiwale Piosenki Geograficznej), popularyzatorską (pismo „nieregularnik” „Globusik”, pokazy przeźroczy) i organizacje wycieczek, również tych zagranicznych.
Lata 90., wraz ze zmianami ustrojowymi, przyniosły pewien kryzys w działalności Koła. Nowy, elastyczny program studiów, duża liczba kursów terenowych i zmiany w mentalności studentów spowodowały likwidacje sekcji (odradzały się czasem, lecz zazwyczaj krótkotrwale) i zahamowanie badań naukowych. Pojedyncze osoby organizowały wartościowe projekty badawcze, lecz brak było ciągłości takiej aktywności. W takiej sytuacji na pierwszy plan wysunęła się towarzyska i integracyjna działalność Koła (bale, wigilijki, andrzejki, sylwestry, otrzęsiny, złazy). Coraz większą popularnością cieszyły się wyjazdy zagraniczne – zorganizowane lub jedynie wspierane przez Koło. Zazwyczaj uczestniczono w ogólnopolskim ruchu naukowym organizując w 1991 i 2002 r. w Krakowie Ogólnopolski Zjazd SKNG. Wraz z przystąpieniem Koła w 1989 r.