W czasie swojej pracy na Śląsku spotykał się z szykanami ze strony Niemców. Ze względu na negatywną recepcję ze strony niemieckich luteran, aby zachować jedność i pokój pomiędzy śląskimi ewangelikami, ksiądz Figaszewski opuścił tereny Górnego Śląska.
Z dniem 11 grudnia 1935 roku został powołany do służby czynnej, przemianowany na kapelana zawodowego i do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko szefa duszpasterstwa wojskowego wyznania ewangelicko-augsburskiego. Z pomocą żołnierzy i ewangelików z całej Polski doprowadził do wybudowania kościoła ewangelicko-augsburskiego w Brześciu. Za swoje osiągnięcia w pracy w Brześciu został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W roku 1939, ze względu na pogarszający się stan zdrowia, wyjechał na kurację do Ciechocinka. Zmarł w szpitalu w Warszawie 1 sierpnia w wieku 39 lat. Został pochowany 4 sierpnia 1939 roku na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie (sektor Al34-1-5).
Według niepotwierdzonych informacji został pośmiertnie awansowany do stopnia starszego kapelana.
Był mężem Marii z Chałasińskich (1903–1962).