Nazwa dzieła pochodzi od słów, rozpoczynających pierwszą tabliczkęJ. Włodarczyk, Astrologia. Historia, mity, tajemnice, s. 220.. Jest to zbiór 68 lub 70 tabliczek glinianych, zapisanych pismem klinowym (liczba zależy od wydania) z tekstami przepowiedni. Poza biblioteką w Niniwie kopie tekstu Enuma Anu Enlil zostały odkryte w Babilonie, Borsippie, Assurze, Kalhu, Uruku, Dilbacie i SuzieМ. Бэйджент, Н. Кэмпион, Ч. Харви, Мировая астрология. Введение в астрологию стран, народов и организаций, s. 25..
Czas powstania Zabytki z Niniwy pochodzą z VII wieku p.n.e., choć ich treść jest dużo wcześniejsza i została ułożona najprawdopodobniej w okresie średniobabilońskim, a tradycja wróżbiarska i wiedza o znakach sięga III tysiąclecia p.n.e., tj. czasów sumero-akadyjskich, co sugerują nawiązania do czasów podziału świata na Akad, Elam, Subartu i Amurru oraz władców Rimusza i Ibbi-Suena. O tej genezie świadczą też opis sposobu przekazania przez bogów wiedzy o znakach oraz niektóre wróżby, na przykład, wróżenie z oliwy, do którego sięgano już w czasach Urukaginy z Lagasz, oraz wzmianki o wróżeniu z wątroby, stosowanym już ponoć za panowania legendarnego władcy przedpotopowego Sumeru – EnmeluanyE. O. James, Starożytni bogowie, s.