Radar miał płaską, kwadratową antenę, którą zamontowano na trójnożnym maszcie na dachu pomostu kompasowego. W wypadku krążownika „Isuzu”, po jego przebudowie na krążownik przeciwlotniczy zamontowano dodatkowo radar ostrzegania powietrznego Typu 13. Krążownik dysponował więc trzema stacjami radiolokacyjnymi.
Dodatkowo okręty wyposażone były początkowo w dziobową platformę startową o długości 10 metrów dla samolotu myśliwskiego Mitsubishi 1MF. Platforma ta została usunięta na „Nagarze”, „Isuzu”, „Yurze” oraz „Kinu” w latach 1931–1934, zaś na pozostałych dwóch krążownikach – „Natori” i „Abukumie” w latach 1934–1935. Pomiędzy 1932 a 1934 rokiem okręty zyskały na rufie katapultę obrotową Kure Typ 2 model 3 dla wodnosamolotu Nakajima E4N. Katapulta ta była w stanie przyjąć wodnosamolot o maksymalnej masie startowej wynoszącej trzy tony. Od roku 1934 krążowniki eksploatowały dwa typy wodnosamolotów – dwumiejscowe Nakajima E8N lub trzymiejscowe Kawanishi E7K. Ostatni typ maszyn używany był, gdy okręt pełnił rolę jednostki flagowej floty.