Uzbrojenie thumb|Armata uniwersalna Typ 89 kal. 127 mm, taka jak zamontowana na krążownikach w miejsce dwóch rufowych armat kal. 140 mm thumb|Pierwotnie zamontowane armaty przeciwlotnicze kal. 76,2 mm Przez większość służby okręty miały praktycznie tę samą konfigurację uzbrojenia. W momencie wejścia do linii, krążowniki uzbrojono w siedem głównych dział okrętowych L/50 Typ 3 kalibru 140 mm. Każde działo umiejscowiono na pojedynczym stanowisku ogniowym, osłonięte przez maski przeciwodłamkowe. Dwa działa umiejscowione były na dziobie, w układzie tandemu, jednak lufy były skierowane w inne strony. Lufa działa numer jeden skierowana była w kierunku dziobu, zaś lufę działa numer dwa skierowano na nadbudówkę. Po bokach nadbudówki ulokowano po jednym dziale (jedno na każdą burtę). Pozostałe trzy działa zamontowano wzdłuż płaszczyzny symetrii kadłuba – dwa stanowiska umiejscowiono za ostatnim kominem na śródokręciu, a ostatnie działo ulokowane było na rufie. Działa te zapewniały szybkostrzelność wynoszącą 6 strzałów na minutę oraz maksymalną donośność 17 500 m. Maksymalny kąt podniesienia lufy wynosił 25°. Dla pięciu dział przewidziano zapas pocisków wynoszący po 120 sztuk, zaś dla dwóch bocznych dział zapas ten wynosił po 105 sztuk. Pociski ważyły 38 kg i wystrzeliwano je za pomocą ładunków miotających.