Oblężenie Corinthu (czasami również I bitwa o Corinth) – jedna z bitew wojny secesyjnej stoczona w okresie pomiędzy 29 kwietnia a 30 maja 1862 roku wokół miasta Corinth w stanie Missisipi, które posiadało strategiczne znaczenie jako miejsce, gdzie krzyżowały się dwie ważne linie kolejowe – Mobile-Ohio i Memphis-Charleston. Oblężenie zakończyło się wycofaniem konfederatów. Wojska Unii pod dowództwem Henry’ego Hallecka przejęły kontrolę nad miastem, które stało się bazą wypadową do kampanii mającej na celu opanowanie doliny rzeki Missisipi, a zwłaszcza ufortyfikowanego punktu konfederackiego oporu, jakim był Vicksburg.
Przebieg działań Po zwycięstwie w bitwie pod Shiloh, generał-major Henry W. Halleck zorganizował Grupę Armii w składzie – Armia Tennessee (Sherman), Armia Ohio (Buell) i Armia Missisipi (Pope) – celem zdobycia ważnego węzła kolejowego w mieście Corinth w stanie Missisipi, dokąd, po utracie fortów Henry i Donelson, wycofały się wojska CSA dowodzone przez gen.-mjra Pierre’a G.T. Beauregarda. Miasto przed atakiem osłaniały jeszcze tylko fortyfikacje Wyspy Nr 10 na Missisipi.