Tytuł zwycięzcy Pucharu Europy Mistrzów Klubowych był przyznawany przez Unię Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) pomiędzy sezonami 1955/1956 a 1991/1992 po zakończeniu finału tego Pucharu. Te rozgrywki wyłaniały najlepszy mistrzowski klub z europejskich lig krajowych.
Pomiędzy 2 a 3 kwietnia 1955 r. powstał zarys turnieju klubowego, w którym wystartowałyby najsilniejsze kluby z całej Europy, którego inicjatorem był dziennikarz Gabriel Hanot francuskiego dziennika L’Équipe. 26 czerwca 1955 r. władze UEFY zgodziły się zorganizować turniej, zaakceptowały regulamin rozgrywek i nadały im nazwę: Puchar Europy Mistrzów Klubowych (ang. European Champion Clubs' Cup).
Po raz pierwszy rozegrano Puchar Europy Mistrzów Klubowych w sezonie 1955/1956, zwycięzcą został hiszpański klub Real Madryt, który przez pierwszych 5 sezonów wygrywał te rozgrywki.
Od sezonu 1959/1960 zwycięskie kluby z Pucharu Europy i Copa Libertadores grały w Pucharze Interkontynentalnym, prowadzonym przez Międzynarodową Federacja Piłki Nożnej (FIFA). Od sezonu 1971/1972UEFA nie uznaje finału Superpucharu Europy za sezon 1971/1972 za swoje oficjalne rozgrywki, dlatego też statystykach AFC Ajax i Rangers F.C.