ten finał nie jest uwzględniony po zakończeniu rozgrywek klubowych UEFA zwycięzcy Pucharu Europy Mistrzów Klubowych i Pucharu Zdobywców Pucharów rozgrywali między sobą Superpuchar Europy UEFA w formule dwumeczu, w którym każda drużyna rozgrywała jeden mecz na własnym stadionie a drugi na stadionie rywala.
W historii Pucharu Europy Mistrzów Klubowych największa przewaga zwycięzcy nad pokonanym w meczu finałowym wynosiła cztery gole. Taka sytuacja powtórzyła się trzykrotnie w sezonach: 1959/1960, 1988/1989 i 1973/1974, który był jednocześnie jedynym finałem powtórzonym, ponieważ w pierwszym meczu finałowym pomiędzy Bayernem Monachium i Atlético Madryt, był remis 1:1 po dogrywce, a w tym czasie regulaminie rozgrywek nie było przewidzianych rzutów karnych podczas finałów. Po czterokrotnie decydowały o wygraniu finału dogrywki i rzuty karne - dogrywki miały miejsce w sezonach: 1957/1958, 1967/1968, 1969/1970 i 1991/1992, natomiast rzuty karne w sezonach: 1983/1984, 1985/1986, 1987/1988 oraz 1990/1991.
Ostatnim zwycięzcą był hiszpański klub FC Barcelona, który pokonał w finale włoski klub UC Sampdoria jeden do zera w dogrywce.
Na sezon 1992/1993 UEFA przeprowadziła reformę Pucharu Europy Mistrzów Klubowych i zmieniła jego nazwę na Ligę Mistrzów UEFA (ang.