Wojna Moment wybrany do ataku przez Birmańczyków nie był dobry: po uporaniu się z Imperium Marathów Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska miała uwolnione ręce. Jednocześnie ani birmański król Bagyidaw, ani wódz birmańskiej armii Maha Bandula, nie zdawali sobie zupełnie sprawy z siły Brytyjczyków. Byli też całkowicie zaskoczeni głównym, południowym kierunkiem brytyjskiego uderzenia.
Brytyjski plan działań przewidywał opanowanie Rangunu, a następnie marsz w górę rzeki Irawadi w kierunku birmańskiej stolicy, z jednoczesnym prowadzeniem uzupełniających działań mających na celu przejęcie kontroli nad Asamem, Arakanem i wybrzeżem Taninthayi.
Działania wojenne toczyły się na dwóch frontach: zachodnim obejmującym Bengal Wschodni, Arakan i Asam oraz wschodnim, obejmującym głównie deltę Irawadi.
Front zachodni Postępy birmańskich wojsk pod wodzą Maha Banduli stworzyły szybko zagrożenie dla bengalskiej stolicy – Ćottogramu. Był on, o czym Maha Bandula nie wiedział, bardzo słabo broniony, a ponadto wśród jego mieszkańców wybuchła panika. Zdobycie Ćottogramu otworzyłoby Birmańczykom drogę na Kalkutę. Zamiast jednak zaatakować i zdobyć Ćottogram Maha Bandula zatrzymał ofensywę, by zaczekać na posuwającą się wolniej część swych wojsk idącą z Asamu przez Cachar.