Choć z uwagi na dużo słabsze uzbrojenie armia birmańska nie miała szans na zdobycie Kalkuty, samo jej zaatakowanie powstrzymałoby brytyjską wyprawę na Rangun i dało Birmańczykom lepsze pozycje wyjściowe w przyszłych negocjacjach. Brytyjczycy wykorzystali okazję i posłali okręty z wojskiem do Rangunu. Gdy informacje o ataku Brytyjczyków na południu dotarły do Maha Banduli, zarządził on odwrót i skierował swą armię w stronę Rangunu.
Do wznowienia działań na froncie zachodnim doszło dopiero na początku 1825 roku. Dowodzona przez generała Morrisona brytyjska armia w sile 11 000 ludzi, wspomagana przez flotę, zaatakowała Arakan od strony Bengalu. Po dwóch miesiącach walk Brytyjczycy zajęli Myauk U, a następnie Thandwè i wyspę Cheduba. W tym samym czasie inne brytyjskie jednostki wyparły Birmańczyków z zajmowanego przez nich Cacharu. Na mniejszą skalę prowadzone były także operacje brytyjskie w Asamie i Manipurze. Po zdobyciu Arakanu Brytyjczycy porzucili początkowy plan ataku na birmańską stolicę z terytorium tej prowincji uznając marsz przez Góry Arakańskie za zbyt wyczerpujący, a trasę zbyt trudną do przeprowadzenia artylerii.