obchodami (rodzinnymi i ogólnonarodowymi) jako głównym środkiem celebracji religijnej; rolą religii w życiu codziennym, silnie oddziałującą na wszystkie dziedziny życia społecznego i przejawiającą się m.in. w estetycznym podejściu do religijnej koncepcji czci wobec sił natury; podporządkowaniem władzy religijnej władzom politycznym. Mit usankcjonował jedność rytuału religijnego i państwa poprzez ideę, iż kami stworzyły wyspy japońskie jako świętą ziemię pod rządami świętego cesarza, który był potomkiem najwyższego kami, bogini słońca Amaterasu Ōmikami. Wpływy kulturowe z Chin, a zwłaszcza konfucjanizm i buddyzm, wzmocniły i zmodyfikowały ten podstawowy wzorzec.

W XIX i XX wieku pojawiły się nowe kulty i sekty (shin-shūkyō, „nowe religie”), z których wiele opiera się nie tylko na shintō i/lub buddyzmie, ale także m.in.: konfucjanizmie, taoizmie, religiach ludowych, szamanizmie. Założyciele tych grup są często czczeni jako żywe bóstwa (ikigami), a głoszone przez nich idee mówią o dawaniu poczucia wspólnoty ludziom, którym brakuje wsparcia duchowego we współczesnym świecie.