Podobnie jak u jego poprzedników, u współczesnego artysty wizerunki przyrody pełnią rolę zwierciadła duszy autora.
Skupiwszy się na malarskich wizjach przyrody Aleksander Żywiecki raz na zawsze zarzucił eksperymenty formalne. Zaczął tworzyć w duchu tradycji, skłonił się ku realizmowi, który, przed nastaniem awangardy XX wieku, w kilkusetletniej historii malarstwa, był nurtem wiodącym.
We własnej opinii artysty, w jego dojrzałej twórczości wyraźne staje się dążenie do syntezy i oszczędnej formy. Eliminowane są obiekty materialne, szczegóły oraz elementy narracyjne. Znikają dosłowności a pejzaż ulega redukcji do przedstawień ulotnych form i niematerialnych sił przyrody. Treścią obrazu stają się rozległe ziejące pustką przestrzenie, ciemności panujące w samym sercu lasu, zjawiska atmosferyczne takie jak mrok przed burzą, mgła czy ruch wiatru podczas gwałtownej ulewy.
Grupa 4 pejżaże W lipcu roku 2012 z inicjatywy Aleksandra Żywieckiego zawiązała się grupa 4 pejzaże w skład której weszli: Aleksander Żywiecki, Andrzej Kacperek, Paweł Kotwicz oraz Jan Wołek. Aleksander Żywiecki jest współautorem manifestu grupy.