Do 1939 był naczelnikiem wydziału Społeczno-Politycznego w Departamencie Politycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Po wybuchu II wojny światowej przez Rumunię przedostał się do Francji, wstąpił tam do oddziałów Wojska Polskiego. Po klęsce Francji, ze swoim oddziałem znalazł się w Anglii. Był doradcą rządu w sprawach wyznaniowych, współpracował z wydawnictwami polskich ministerstw w Londynie, kierował też nasłuchem radiowym działu informacji w emigracyjnym Ministerstwie Informacji i Dokumentacji. Po wojnie pozostał w Londynie. Tam pod ps. Wiesław Żyliński publikował artykuły w tygodniku „Życie”.
Był mężem Jadwigi z Wokulskich, polonistki, z którą miał córkę Różę, po mężu Ostrowską.
Zmarł w Londynie. Pochowany na cmentarzu Old Brompton.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu administracji państwowej i polu pracy społecznej”.
Wybrane publikacje Z zagadnień wyznaniowych w Polsce, Wilno 1929. W nawiasie literackim szkice z zagadnień kultury, literatury i teatru, Wilno 1930. Wyznania religijne w województwie wileńskiem, Wilno 1930. Unja czy demonstracja?