w zasiedlanych środowiskach częsty jest na przykład eukaliptus kamaldulski, E. fasciculosa i E. ovata. Ptak zawsze występuje w okolicy rzek lub strumieni. Prócz eukaliptusów w środowiskach wybieranych przez ten gatunek rośnie Allocasuarina luehmannii (rzewniowate). Kakadu cienkodzioba jest spotykana do wysokości 400 m n.p.m.
Pożywienie Gatunek przystosowany do kopania w ziemi dziobem w poszukiwaniu kłączy i innych podziemnych organów roślinnych, na przykład bulw tworzonych przez pochrzyn (Dioscorea), cebuli storczykowatych i różnych organów liliowców. Zjada również bulwy introdukowanych Romulea rosea (kosaćcowate). Prócz pokarmu roślinnego żywi się złożonymi w glebie jajami prostoskrzydłych (Orthoptera). Do jego pokarmu należą też opadnięte lub już zasiane nasiona zbóż, w tym pszenicy. John Gould napisał o kakadu cienkodziobych następująco:
Badania prowadzone przez 7 lat w zachodniej Wiktorii wykazały, że kakadu cienkodziobe w tym rejonie porzucają swój pierwotny skład pożywienia na rzecz nasion. Wśród jeszcze niestrawionego pokarmu, znajdującego się w wolach lub żołądkach gruczołowych 314 osobników, około 90% objętości stanowiły ziarna zbóż, nasiona słonecznika, ostu i przedstawicieli Romulea.