Brumbies w ostatnim meczu fazy zasadniczej stracili szansę na udział w play-off, a Moore złamał szczękę po zderzeniu się głowami z Owenem Franksem, co wyeliminowało go z gry na trzy miesiące.
Już na początku lutego 2011 roku przedłużył kontrakt z Brumbies o kolejne dwa lata, a pomimo sześciotygodniowej przerwy z uwagi na kontuzję kostki został uznany najlepszym zawodnikiem formacji młyna zespołu. Decyzją Jake’a White’a wszyscy zawodnicy zakontraktowani w Brumbies mieli związać się ze stołecznymi klubami, Moore został zatem przydzielony do Eastern Suburbs RUFC. W 2012 roku wystąpił we wszystkich szesnastu spotkaniach sezonu, zaliczył pięćdziesiąty występ dla Brumbies i setny w Super Rugby, a także został wybrany najlepszym zawodnikiem drużyny. W kwietniu w meczu z Lions po raz pierwszy został też kapitanem zespołu, a Brumbies po niespodziewanej porażce w ostatniej kolejce nie weszli do fazy play-off.
Jeszcze w styczniu 2013 roku podpisał przedłużenie umowy na następne dwa lata, a jego szesnastym występem w tym sezonie był finał Super Rugby, w którym Brumbies ulegli nowozelandzkim Chiefs.