Około 1905 roku związał się powstałym rok wcześniej klubem wioślarskim, KW 04, pierwszym polskim klubem sportowym na terenie Poznania, w którym pełnił funkcję sekretarza. 28 marca 1919 r. wybrany został na prezesa zarządu klubu. W tym samym roku przyczynił się do powołania Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich.
1910–1939 W lipcu 1910 r. został członkiem zarządu i dyrektorem administracyjno-technicznych hotelu Bazar i funkcję tę pełnił przez kolejne 12 lat, do czerwca 1922 roku. Tutaj był świadkiem wybuchu powstania wielkopolskiego i I wojny światowej. O wydarzeniach w dniach 27 i 28 grudnia 1918 roku pisze:
W 1920 r. oddelegowany został z zarządu Banku Przemysłowców, z którym związany był od 1917 (lub 1918) roku, do pracy w spółce akcyjnej Hartwig Kantorowicz, gdzie objął stanowisko dyrektora. Funkcję tę sprawował do 31 grudnia 1931 roku. Kontrowicz postrzegany był w Poznaniu jako osobistość o charakterze czystym, wybitnie nadającym się do zarządzania przedsiębiorstwem, zwłaszcza od strony finansowej. Już w 1919 r. pierwsza polska Rada Miejska Poznania wybrała go niepłatnym członkiem Magistratu, radcą miejskim. Do jego obowiązków należał nadzór nad Miejską Kasą Oszczędności (od 1923 r. Banku miasta Poznania, a od 1931 r. Komunalnej Kasy Oszczędności miasta Poznania). Dnia 1 stycznia 1932 r. został jej dyrektorem.