10 listopada 1938 r. za osiągnięcia na tym stanowisku odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi i desygnowany na wiceprezesa Związku Komunalnych Kas Oszczędności województw pomorskiego i poznańskiego.
W grudniu 1926 roku był jednym z założycieli Korporacji Akademickiej Gedanii Posnaniensis, organizacji skupiającej studentów Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny), której celem było kultywowanie w społeczeństwie idei powrotu Gdańska do Polski, a w szczególności “zdobycie Gdańska dla polskiego handlu”.
II wojna światowa Początek II wojny światowej zastał Kontrowicza w Poznaniu. W listopadzie 1939 r. wyrzucony został ze swojej willi przy ul. Spornej 11 i zamieszkał u znajomych. Stamtąd trafił do przesiedleńczego obozu przy ul. Głównej i 6 lub 7 marca 1940 r. wywieziony został do Generalnej Guberni na teren województwa kieleckiego. Już miesiąc później, 2 kwietnia rozpoczął pracę skarbnika w oddziale Banku Emisyjnego w Siedlcach, gdzie pracował do 10 lipca 1943 roku. Przeniesiony do oddziału w Sandomierzu, gdzie pracował do jego likwidacji w lipcu 1944 roku.