Z dniem 1 stycznia 1925 został przeniesiony do kadry oficerów służby intendentury. W listopadzie 1926 został przeniesiony z 7 pułku piechoty LegionówRoman Bańkowski wskazywał na służbę Franciszka Lurskiego w 5 Pułku Piechoty Legionów w Chełmie Lubelskim, co może stanowić omyłkę pisarską, jako że w tym mieście stacjonował 7 Pułk Piechoty Legionów. Por. do Korpusu Ochrony Pogranicza. Z dniem 15 sierpnia 1933 został przeniesiony z korpusu oficerów administracji, grupa administracji intendentury, do korpusu oficerów intendentów z zachowaniem posiadanego stopnia i starszeństwa. Prowadził inspekcje placówek KOP. Dysponował rangą starszego inspektora KOP. W marcu 1939 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Dowództwa KOP w Warszawie na stanowisku kierownika referatu mundurowego Wydziału Materiałowego. Z dniem 30 czerwca 1939 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu kapitana intendenta.
Od 1 lipca do 31 sierpnia 1939 sprawował stanowisko pełnomocnika wojskowego w Wojskowej Fabryce Broni w Sanoku, odpowiadając za nadzór nad produkcją broni i sprzętu, przeznaczonych dla Wojska Polskiego (według różnych źródeł były to Zjednoczone Fabryki Maszyn, Kotłów i Wagonów – L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper, Spółka Akcyjna, Fabryka Sanocka bądź Polska Spółka dla Przemysłu Gumowego.