W październiku tego samego roku wyjechał do Wiednia, by wziąć udział w soborze biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, na którym dyskutowano o niedawnym soborze biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i wyborze metropolity Sergiusza na patriarchę moskiewskiego i całej Rusi. Sobór uznał wybór Sergiusza za przeprowadzony w sposób niekanoniczny, a w konsekwencji nieważny. W trakcie obrad soboru, 24 października 1943, w soborze św. Mikołaja w Wiedniu, Pierwszy Hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Anastazy w asyście metropolity zachodnioeuropejskiego Serafina, metropolity berlińskiego i środkowoeuropejskiego Serafina, biskupa praskiego Sergiusza, biskupa grodzieńskiego Benedykta, biskupa wiedeńskiego Bazylego oraz biskupa poczdamskiego Filipa wyświęcił go na biskupa homelskiego i żłobińskiego. Biskup Grzegorz działał na ziemiach białoruskich do czerwca 1944, gdy wobec ofensywy Armii Czerwonej razem z pozostałymi hierarchami Białoruskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego opuścił Białoruś razem z wycofującymi się Niemcami. W 1946 białoruscy hierarchowie, służący dotąd w parafiach zrzeszających białoruskich uchodźców, podjęli decyzję o przyłączeniu się do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji i w tym samym roku zostali do niego przyjęci.