Biskup Grzegorz jeszcze w tym samym roku wystąpił z koncepcją organizacji w jednym z krajów zachodnioeuropejskich seminarium duchownego Cerkwi Zagranicznej. Plan ten nigdy nie został jednak zrealizowany. Wbrew obietnicy Synodu Biskupów tejże Cerkwi, biskupów dawnego Kościoła Białoruskiego nie skierowano do pracy duszpasterskiej wśród Białorusinów na emigracji, lecz mianowano ich wikariuszami różnych eparchii Cerkwi Zagranicznej. Grzegorz (Boriszkiewicz) był przez rok biskupem pomocniczym eparchii berlińskiej i niemieckiej z tytułem biskupa Bambergu. Służył w cerkwi przy obozie dla uchodźców w Oberfrangen i odpowiadał za funkcjonowanie parafii prawosławnych w regionie. Następnie objął katedrę Montrealu i wschodniej Kanady. W 1952 otrzymał godność arcybiskupią.
W 1954 został pierwszym ordynariuszem nowo utworzonej eparchii Chicago i Cleveland. Utworzył w niej trzy nowe parafie i konsekrował kilka nowych cerkwi. Od 1957 posługiwał się tytułem biskupa Chicago i Detroit, w związku z przyłączeniem do eparchii Chicago niewielkiej administratury ze stolicą w Detroit.