Emigracja Po klęsce białych emigrował do Konstantynopola, gdzie początkowo, od grudnia 1920 do lutego 1921, pracował razem z archimandrytami Szymonem i Teodozjuszem w rosyjskim szpitalu wojskowym. Następnie udał się razem z liczną grupą rosyjskich białych emigrantów do Królestwa SHS i tam zamieszkał w monasterze Vratna. Na emigracji archimandryta Joazaf ponownie spotkał się z biskupem Teofanem i razem z nim udał się do Herceg Novi, gdzie oprócz pracy duszpasterskiej był również nauczycielem w szkole rosyjskiej. Krótko potem przeniósł się do Goražde, by zostać katechetą w emigracyjnym rosyjskim korpusie kadetów Kozaków Dońskich im. Aleksandra III. Na stanowisku tym pozostał do 1930, gdy na zaproszenie miejscowych wiernych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji zgodził się podjąć pracę duszpasterską w Kanadzie.