Polityk jordański W latach 1947–1949 an-Nabulusi był ministrem finansów i gospodarki Jordanii. Następnie spędził dziewięć miesięcy w więzieniu za opublikowanie artykułu krytykującego traktat brytyjsko-jordański z 1948 roku. Wydarzenie to nie przeszkodziło mu w 1950 roku ponownie wejść do rządu, również w charakterze ministra finansów i gospodarki. W 1950 roku otrzymał od króla Abd Allaha tytuł paszy. W 1953 roku został ambasadorem Jordanii w Wielkiej Brytanii.
Wyjazd do Wielkiej Brytanii sprawił, że an-Nabulusi utwierdził się w swoich panarabskich, narodowych i antysyjonistycznych przekonaniach, co sprawiło, że znalazł się w opozycji względem króla Husajna. Założył wówczas Partię Narodowych Socjalistów o panarabskim i ogólnikowo socjalistycznym programie.
W 1955 roku partia an-Nabulusiego wprowadziła swoich deputowanych do jordańskiego parlamentu, jednym z nich był jej przywódca. Prawdopodobnie o tym, że lewica (Partia Narodowych Socjalistów oraz komuniści) nie zdobyła wspólnie większości zdecydowały manipulacje wynikami wyborów przeprowadzone przez dwór królewski. An-Nabulusi został jednak przywódcą największego klubu parlamentarnego, co umożliwiło mu uzyskanie znaczącego wpływu na politykę zagraniczną Jordanii.