W nowo utworzonym rządzie Husajna al-Chalidiego został ministrem spraw zagranicznych, gdyż król nie chciał całkowicie zrażać do siebie odsuniętej od władzy lewicowej opozycji.
Stan wyjątkowy w 1957 24 kwietnia Partia Narodowych Socjalistów zebrała się na kongresie, na którym pod adresem rządu wysunięto żądania podania się do dymisji, by umożliwić powrót rządów lewicowych, zacieśnienia stosunków z Egiptem i Syrią aż do ustanowienia unii trzech państw, ogłoszenia neutralności i odrzucenia doktryny Eisenhowera, usunięcia ze stanowisk dwóch polityków szczególnie związanych z królem Szarifa an-Nasira oraz Bahdżata at-Talhuniego. Al-Chalidi odrzucił te żądania. Wówczas an-Nabulusi zrezygnował ze stanowiska ministra. Następnego dnia upadł cały gabinet. Król Husajn wprowadził w kraju stan wyjątkowy i uczynił premierem przeciwnika naseryzmu i zwolennika współpracy ze Stanami Zjednoczonymi Ibrahima Haszima. Wprowadzona została cenzura, a ponad tysiąc aktywistów opozycyjnych aresztowano. Zlikwidowane zostały partie polityczne, a wszelka działalność uznana za zagrożenie dla stabilności państwa podlegała karze do dwóch lat pozbawienia wolności, przy czym kary te wymierzały sądy wojskowe.