mały|Grób Lucjana Bornstaedta na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Lucjan Bornstaedt (ur. 28 grudnia 1891 w Warszawie, zm. 9 października 1957) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 28 grudnia 1891 w Warszawie, w rodzinie Tymoteusza (1852–1917) i Julii z Wyrzykowskich (1856–1939). Był bratem Antoniego (1884–1962), inżyniera, podpułkownika uzbrojenia Wojska Polskiego i Franciszka (1898–1983), kapitana artylerii Wojska Polskiego. W 1912, po ukończeniu Szkoły Komercyjnej siedmioklasowej Edwarda Rontalera w Warszawie, wyjechał do Berlina, gdzie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Handlowej. Do wybuchu I wojny światowej ukończył cztery semestry.
W 1914 został wcielony do armii rosyjskiej. Po ukończeniu Szkoły Praporszczyków w Peterhofie został mianowany chorążym i przeniesiony do 165 łuckiego pułku piechoty. Walczył na froncie, był trzy razy ranny (między innymi 29 sierpnia 1915 pod Różanem). W 1917 przeszedł do I Korpusu Polskiego w Rosji i został wcielony do kompanii karabinów maszynowych 6 pułku strzelców polskich. Wyróżnił się 2 lutego 1918 w walkach o Bobrujsk. 5 sierpnia 1921 pułkownik Edward Malewicz we wniosku o odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „(...) o godz. 2-ej w nocy rozpoczął się atak celem zajęcia Bobrujska.